środa, 13 marca 2013

Memento Mori...

Stół pełen
form przebranych
włóczęg śladów
przeszłych, minionych

Gałązka wstydu
zieleni pycha
owocem obciążona
suszonym kwiatem

Włosy iskrzące
umysłu spłoszonego
cicho, szeptem
w puch biały

Śmiech brakujący
twarzy stłamszonej
brew naznaczona
usta drwiące

Spojrzenie łzawe
myśli biegnących
dłoni zwieszonych
blask zgaszony

Życia skończonego
smak usychający
jazgot przemijania

śmiercią zdeptany

O mnie

Moje zdjęcie
I tak jak Ktoś odchodzi... W ślad za Nim jego cień...